Reacties op andere blogberichten
Naast mijn eigen ervaringen neerschrijven, verdiep ik me graag in de culturele zoektocht van anderen. Hieronder vinden jullie reacties op blogberichten van enkele medestudenten.
WES 1
Griet
link naar reactie
Wauw Griet, ik ben aangenaam verrast door je mooie blog. Fijn om te merken hoe jij creatief met woorden en zinnen speelt en je kritische blik op een overtuigende, maar toegankelijke manier met je lezers deelt.
Goele
link naar reactie
Wat een fijne verrassing om te ontdekken dat jij hetzelfde artikel hebt besproken, Goele. De interessante kritische blik die je hierop werpt, heeft me van begin tot einde geboeid. Bij het lezen van je blog voel je duidelijk het enthousiasme en plezier waarmee je deze berichten schrijft.
Wim, ik ben echt fan van hoe persoonlijk en authentiek je blog is. Je reflectie over dit boeiende artikel, vol concrete tips en verweven met je eigen ervaringen, is bijzonder inspirerend. Die inzichten neem ik zeker mee naar mijn eigen klaspraktijk.
Mante
link naar blog
reactie via contact
Dag Mante,
Wat een boeiende posts schrijf jij, leuk om op jouw blog te snuisteren.
Vooral de blogpost over parentificatie raakte mij, omdat ik vanuit mijn opleiding toegepaste psychologie en vorige jobs vaak met geparentificeerde jongeren in contact kwam. Dat waren vooral kinderen die zorg opnamen voor (psychisch) kwetsbare ouders, zowel praktisch als emotioneel.
Met het kind als tolk kwam ik tot voor kort niet in contact. Tijdens mijn stage in OKAN merk ik nu echter hoe vaak jonge anderstalige nieuwkomers deze rol opnemen binnen hun gezin. Ze vertalen inderdaad belangrijke brieven van school, officiële instanties en hulpverlening en dragen daarbij een grote verantwoordelijkheid. Bovendien gaat het vaak over ingewikkelde, zware thema's. Ik zie hoeveel druk dat met zich meebrengt en hoe bang ze zijn om fouten te maken.
Binnen OKAN wordt hier gelukkig veel rekening mee gehouden, maar ik vraag me af wat er gebeurt wanneer ze doorstromen naar het reguliere onderwijs. Daar lijkt die ondersteuning minder vanzelfsprekend, terwijl de verwachtingen net groter worden. Zeker nu er bespaard wordt op vervolgbegeleiding, voelt dat als een extra last op hun schouders. Jouw blogpost heeft mijn kijk op parentificatie verder verruimd en maakt duidelijk hoe breed en impactvol dit fenomeen is, welke zware extra last deze jonge schouders dragen. Het doet mij beseffen hoe belangrijk het is om als toekomstige leerkracht alert te zijn en blijven voor alle vormen van parentificatie.
WES 3
Leuke blog, Arne. Ik heb oprecht genoten van je humor en originele woordkeuzes.
Wat je vertelt over je ervaring tijdens je observatie klinkt herkenbaar en ik begrijp je frustratie. Ik ben het met je eens dat we leerlingen vooral moeten motiveren om te lezen, in plaats van genres weg te zetten als minderwaardig. Zelf merk ik dat ik in de bib vaak aangetrokken word door een mooie boekomslag, maar ik ben ook al aangenaam verrast door minder aantrekkelijke exemplaren. Daarom vind ik je kritiek op het onderzoek ook sterk en terecht. Uiteindelijk draait het volgens mij vooral om leesplezier, persoonlijke ontwikkeling en betrokkenheid, en minder om strikte labels van wat “literatuur” is. Tegelijk denk ik dat wat als literatuur wordt beschouwd ook deels afhangt van de context en de manier waarop het wordt omkaderd in de les. Als we daar als leerkracht bewust mee omgaan en een goede balans vinden tussen leerlingen stimuleren om te lezen en hen kennis te laten maken met belangrijke literaire werken, kunnen we volgens mij veel meer leerlingen bereiken dan te denken en onderwijzen in hokjes.
Arne
link naar reactie
Lore
link naar reactie
Dag Lore,
Ik word meteen vrolijk van jouw mooie blog, Ook leuk om te lezen dat we wel wat raakvlakken hebben. Zoals onze bewondering voor Pommelien Thijs, nostalgisch terugdenken aan Jommeke en The Sound of Music, anderen willen overtuigen om ook vegetariër te worden en... een boeiende stage bij OKAN.
Ik heb jouw post over 10 tips voor OKAN dan ook met veel enthousiasme gelezen en het artikel meteen opgeslagen. Wat je beschrijft over de taalbarrière en het blijven zoeken naar wat werkt, ervaar ik ook in mijn klassen. Ik merk ook hoe snel dat leerlingen teruggrijpen naar hun moedertaal en vind wat je zegt over het gevoel van veiligheid heel waardevol. Bovendien zie ik, net als jij, hoeveel ze leren door gewoon met elkaar te praten. Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen bij OKAN!
WES 4
Griet
link naar reactie
Dag Griet,
Ik heb genoten van je herkenbare en sterke reflectie, alweer vlot en scherp geschreven. Vooral je zin dat je een betere leerkracht bent als je ook nog een leuk mens bent buiten de schoolmuren, raakte me. Dat is iets waar ik, zoals je weet, zelf ook hard mee worstel: alle ballen in de lucht houden zonder jezelf onderweg kwijt te raken. Je beschrijft heel treffend de spanning tussen enthousiasme, engagement en zelfzorg, zonder het mooie van ons beroep uit het oog te verliezen. Ik bewaar het artikel alvast voor volgend jaar.
Groeten,
Liske
Dag Goele,
Wat een interessante reflectie. Ik betrap mezelf er ook vaak op dat ik verrast ben over de (soms teleurstellende) taalvaardigheid van leerlingen.
Wat ik vooral meeneem uit je blog, is het belang van een positieve en taalbewuste basishouding bij alle leerkrachten. Ook het idee om leerlingen actief een eigen woordenlijst te laten opbouwen vind ik een heel bruikbare tip die ik zeker wil meenemen naar mijn eigen klaspraktijk. Daarnaast bevestigt je verhaal voor mij hoe belangrijk het is om aan te sluiten bij de leefwereld van leerlingen en hen actief te laten nadenken en reflecteren, in plaats van enkel kennis over te dragen.
Je sluit af met een boodschap die ik volledig onderschrijf: taalkrachtig onderwijs is geen opdracht van één vak of één leerkracht, maar een gezamenlijke missie. Een mooie, hoopvolle kijk op een uitdaging waar we binnenkort mee aan de slag moeten.
Groetjes,
Liske
Dag Lore,
Ook ik zag Pommelien vorig jaar op Pukkelpop en was toen enorm onder de indruk.
Wat mij het meest aanspreekt, is haar authenticiteit en het feit dat ze haar creatieve, unieke teksten zelf schrijft. Mijn favoriet blijft Kleine Tornado, al hebben ook heel wat andere nummers me al een krop in de keel bezorgd.
Je beschrijft mooi waarom zoveel mensen fan van haar zijn: niet alleen om haar talent, maar ook de echtheid die ze uitstraalt. Fijn om jouw enthousiasme hierover te lezen en te merken dat er nog andere medestudenten dezelfde bewondering delen.
Groetjes,
Liske