Cultuurevenement

Faust

THEATER ARSENAAL, DE MAAN & DECOMPAGNIE

25 oktober 2025 – Den Bussel, Keerbergen

‘Ik weet het allemaal en toch weet ik niets.’

- Faust -

Ik was meteen enthousiast toen een bevriend koppel vroeg om mee naar het toneelstuk Faust te gaan, omdat ik al eerder had genoten van voorstellingen van Theater Arsenaal. En omdat ik nieuwsgierig was naar hoe Koen De Graeve live op een podium zou staan. Daarnaast heb ik een zwak voor creatief poppentheater en voelt het thema “de zin van het leven, zoeken naar betekenis” voor mij zeer herkenbaar. Dat alles samen zorgde voor hoge verwachtingen. En Keerbergen is niet zo ver. Ideaal.

Faust weet alles van de wereld, maar voelt een diepe leegte die maar niet weggaat. Op zoek naar antwoorden sluit ze een pact met de Duivel en proeft van lust, liefde, macht, leven en dood. Maar hoe vul je zo’n leegte eigenlijk?

Theater Arsenaal, DE MAAN en deCompagnie brachten dit klassieke verhaal op een verrassende, beeldende en muzikale manier tot leven. Humor, drama, prachtige muziek en sterke beelden sleepten me mee in een zoektocht naar de zin van het leven.

Al vanaf het begin trokken de indrukwekkende poppen mijn aandacht. De mix van zwaarte en humor werkte verrassend goed. Ik heb zelfs luidop én oprecht moeten lachen, dat gebeurt echt niet vaak, en was tegelijk ontroerd door de manier waarop depressie en leegte in beeld werden gebracht. Ik had niet verwacht dat de voorstelling zo absurd grappig en toch zo emotioneel zou zijn. Met daarbij ook nog eens prachtige livemuziek en poëziemomenten.  Het was nog beter dan ik op voorhand had verwacht.

Ik merk opnieuw dat er een patroon zit in wat mij aanspreekt: droge, absurde humor, gecombineerd met herkenbaarheid en diepgang. Dat merkte ik eerder al bij voorstellingen van Theater FroeFroe en bij De Miskenden van Lazarus, nog steeds een van mijn favorieten. Faust past helemaal in dat rijtje. Het bevestigt dat theater echt mijn favoriete cultuurvorm is. Door mijn jaren in de toneelacademie let ik automatisch op de manier van spelen: intonatie, geloofwaardigheid, samenspel. Als alles klopt, voel ik dat meteen. Hier was dat zo.

Ook voor mijn klaspraktijk zie ik mogelijkheden. Deze voorstelling toont dat een verhaal met serieuze, best donkere thema’s helemaal niet de hele tijd zwaar hoeft te voelen. Humor kan een mooie ingang zijn voor jongeren om over moeilijke onderwerpen te praten: depressie, zingeving, relaties, of een ouder die zelf vastzit. De voorstelling verwijst naar Goethe’s bekende klassieker, wat het makkelijker maakt om literatuur op een begrijpelijke en boeiende manier te brengen. In de klas zou ik bijvoorbeeld leerlingen een scène laten herschrijven in hedendaagse taal, zelf een scène voor een poppentheater laten spelen waarbij ze eveneens letten op hun uitspraak, of hen een opstel laten schrijven over hun eigen “Faust-deal”: wat vinden zij écht belangrijk?

De voorstelling heeft me vooral doen beseffen hoe hard ik theater eigenlijk mis. De laatste tijd lukt het minder om ’s avonds weg te gaan – je weet wel, onze niet-slapende baby – maar deze voorstelling gaf me weer dat typische toneelgevoel: even ontsnappen, lachen en geraakt worden. Het verandert niet hoe ik naar cultuur kijk, maar het bevestigt wel dat ik van een avond in de theaterzaal veel meer deugd heb dan van nog maar eens een serie op tv. Al heb ik zelfs daar nog amper tijd voor gehad.