Reality check

Cultuur brengt mensen samen.

Ze zet hen aan het denken. En soms ook net eens even niet.

Ze prikkelt, ontroert en inspireert.

Met beeld, woord en taal.

Dat is wat ik als leerkracht ook wil doen: verbinden, nieuwsgierigheid aanwakkeren en leerlingen laten ontdekken, voelen en ervaren. Op verschillende manieren, over uiteenlopende onderwerpen.

Als kind en tiener las ik veel. In die tijd waren dvd-boxen voor mij nog onbetaalbaar en van streamingplatforms of YouTube was geen sprake. Geen eindeloos aanbod aan mediacontent dus. De televisie deelde ik met het hele gezin, en ik kon volgens mijn moeder niet de hele dag chatten op MSN, dus de beste manier om even te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit was een goed boek. Een uitstap naar de bibliotheek was bovendien de ideale kans om met vriendinnen af te spreken: samen op zoek naar een verhaal waarin ik kon verdwijnen.

De verhalen die ik koos, hingen vaak af van mijn stemming. En dat is eigenlijk nog steeds zo. Ik hou van herkenbaarheid: soms met een flinke portie romantiek, maar meestal waargebeurde psychologische drama’s of iets met droge humor om te ontspannen. Voor mijn plezier lezen doe ik de laatste jaren jammer genoeg te weinig. Vaak ontbreekt de tijd of de rust om me echt op een bladzijde te concentreren. Als ik nog eens een boek vastneem, is het meestal iets informatiefs over psychologie. Of poëzie.

Theater heeft daarentegen altijd een vaste plek in mijn agenda gehad. Van mijn achtste tot mijn achttiende volgde ik toneel en voordracht aan de plaatselijke academie. Sindsdien zit ik vaker in de zaal dan op het podium, al kriebelt het soms nog wel om opnieuw te spelen. Ooit, als ik eens tijd heb.  Ik geniet van grote gezelschappen zoals Het Paleis, Theater FroeFroe, Theater Arsenaal of Malpertuis, maar ook een kleinere productie van het lokale HKT wist me al te verrassen.

Daarnaast is muziek belangrijk in mijn leven. Ik ga graag naar festivals of concerten waar ik kan dansen, maar kan net zo goed genieten van rustige muziek tijdens een wandeling. Weinig mensen weten dat ik zelf in een koor zing waar verschillende stijlen worden gecombineerd. Ik noem me trouwens met trots liefhebber van Nederlandstalige muziek. Want onze eigen taal komt bij mij immers eens zo hard binnen.

Musea bezoek ik niet zo vaak. Als de gelegenheid zich voordoet, kies ik voor een historisch museum en dan liefst op vakantie. Ik vind het fijn om op die manier de geschiedenis en cultuur van plekken te ontdekken. Af en toe ga ik eens kijken naar een (gratis) expo in het cultuurcentrum van het pittoreske Heist-op-den-Berg.

In een vorig leven werkte ik voor verschillende televisieprogramma’s. Cultuur ervaren als toeschouwer is anders dan als medewerker achter de schermen. De verwondering verdwijnt dan een beetje. Nadien heb ik een tijd bewust geen Vlaamse tv-programma’s, films of series gekeken, omdat ik de hele tijd lette op product placement of de productionele kost van een scène. Ondertussen kan ik wel opnieuw genieten van de getalenteerde acteurs, sterke scenario's en creatieve regisseurs in de Vlaamse media.

Mijn culturele ervaringen bespreek ik doorgaans uitgebreid met mijn partner. Schriftelijk reflecteren doe ik nooit. In nog een ander vorig leven liep ik enkele maanden rond op de redactie van het magazine Flair. Het is van toen geleden dat ik nog met enthousiasme heb geschreven. Deze blog opstarten voelt nog wat onwennig, maar ik zie het als een kans om cultuur bewuster en met nog meer plezier te beleven. Even stil te staan bij al wat mooi is.

Aan het einde van deze opleiding hoop ik vooral te kunnen zeggen dat ik meer heb gelezen, want dat heb ik de voorbije jaren echt gemist. Bovendien wil ik in literatuur wat meer doorzetten als een boek me in het begin minder lijkt te liggen. Ik heb me eens door De Avonden van Gerard Reve geworsteld, maar doorgaans geef ik bij de minste verveling op. Daarnaast wil ik beter kunnen verwoorden hoe kunst en cultuur me raakt en meer musea bezoeken. Ik ben benieuwd hoe deze blog, net als ik, de komende maanden zal groeien.