WES 3: Mediaknipsel

Leerkracht 24/7?

In een recent artikel van de “De Leraarskamer van Knack” laten Oost-Vlaamse leerkrachten in hun kaarten kijken over de relatie met ouders van leerlingen. Het gesprek gaat over een thema waar ik vaak over twijfel: waar stopt onze professionele rol? Waar trek je de grens? Terwijl de ene collega bijna 24/7 bereikbaar is op zijn privénummer, trekt de andere resoluut een grens bij de schoolpoort.

‘Leerlingen en hun ouders mogen mij elke dag van zes uur ‘s ochtends tot tien uur ‘s avonds bellen. Ook op zaterdag en zondag. - Yves Remue, leerkracht beroepsonderwijs

Wat me opviel in het artikel zijn de verschillen tussen ouders en de kloof tussen de uitersten. Aan de ene kant de "helikopterouders" die over elk detail rechtstreeks de directie contacteren.  Aan de andere kant is er de groep ouders die scholen nauwelijks bereiken, vaak in situaties van kansarmoede of migratie.

Vooral die laatste groep houdt me bezig. In een eerdere blogpost pleitte ik al voor verbinding als basis voor respect en veiligheid om tot leren te komen. Leerkrachten in het beroeps- en buitengewoon onderwijs geven in het artikel aan dat hun gsm-nummer een brug slaat die anders onbestaande zou zijn. Door die drempel weg te nemen, creëren ze een vertrouwensband met leerlingen die anders tussen de mazen van het net zouden glippen. Het is een vorm van betrokkenheid en toegankelijkheid die bewondering verdient, maar die ook vragen oproept over de grenzen van leerkrachten en hun mentaal welzijn.

Gedrag is slechts een symptoom van wat onder de ijsberg ligt, schreef ik in een eerdere post. Dat geldt evengoed voor ouders. De defensieve reactie of de schijnbare onverschilligheid van een ouder of zorgfiguur vertrekt vaak uit onmacht, stress of negatieve ervaringen met school.

Toch stel ik me vragen bij de extreme flexibiliteit van sommige collega’s. We kampen met een lerarentekort en hoge burn-outcijfers. Hoewel ik graag een betrokken leerkracht wil zijn, voel ik dat, naast het uitgebreide takenpakket op school, de druk om ook een aanspreek- en steunpunt te zijn buiten de schooluren voor mij een uitdaging kan zijn om werk en privé in balans te houden.

Een warme schoolcultuur, waar ik, zoals jullie weten, voor pleit, vraagt om goede en betrokken communicatie met ouders, maar het mag de professionaliteit en de rust van de leerkracht niet ondermijnen. Ik geloof in drempels verlagen, zeker voor de kwetsbare (OKAN-)gezinnen. Als een berichtje het verschil maakt tussen een leerling die wel of niet op de bus stapt, dan doe ik dat. Er is echter een verschil tussen beschikbaar zijn voor wie het nodig heeft en altijd aan staan voor iedereen.

Het artikel uit de Leraarskamer maakt opnieuw duidelijk dat de rol van onderwijs meer is dan kennisoverdracht. De leerkracht draagt een grote sociale verantwoordelijkheid. Maar er zijn duidelijke kaders en grenzen nodig opdat leerkrachten niet barsten, of erger nog, volledig breken.